Rehabilitacja dłoni po udarze

Udar mózgu jest chorobą coraz częściej dotykającą młodych ludzi. W Polsce co roku dotyczy ok. 80 tys. osób, z czego 30 tys. umiera w ciągu pierwszego miesiąca po incydencie. Aż 5% osób doświadczających udaru mózgu to osoby między 25 a 35 rokiem życia. Większość osób po udarze cierpi na wiele dysfunkcji, które w znacznym stopniu ograniczają codzienne, normalne funkcjonowanie.

Czym jest udar i jakie mogą być jego konsekwencje?

Do udaru dochodzi poprzez nagłe i miejscowe zaburzenia krążenia krwi w obrębie mózgu. Ze względu na pochodzenie i patofizjologię, udary dzieli się na dwie formy: niedokrwienną i krwotoczną. W zależności od rozległości udaru oraz jego rodzaju, konsekwencje mogą być bardzo różne. Najczęściej dochodzi do upośledzenia funkcji motorycznych, apatii, zaburzenia postrzegania, mowy oraz częściowego otępienia. Bardzo częstym powikłaniem jest zaburzenie funkcji dłoni oraz stopy, co dla pacjenta staje się bardzo uciążliwe w życiu codziennym – upośledza samodzielność i wykonywanie najprostszych czynności.

Rehabilitacja dłoni po udarze – na czym polega?

Aby zacząć rehabilitację dłoni po udarze mózgu, należy zrozumieć oraz zbadać na czym polega dysfunkcja danego pacjenta. Najczęściej pacjenci cierpią z powodu utraty siły, koordynacji i zborności ruchowej. Trudne staje się wykonywanie ruchów naprzemiennych oraz precyzyjnych. Dysfunkcje stają się kłopotliwe, ponieważ wpływają na podstawowe czynności takie jak: higiena osobista, jedzenie, picie czy pisanie. Dobrą wiadomością jest fakt, że mózg człowieka posiada niesamowitą zdolność do formowania nowych połączeń nerwowych. Fenomen ten, nazywany neuropatycznością umożliwia naukę wielu czynności na nowo i stopniowy powrót do większej aktywności.

Fizjoterapia po udarze mózgu skupia się przede wszystkim na odzyskaniu funkcjonalności pacjenta. Ćwiczenia rehabilitacyjne są dostosowywane indywidualnie do zaburzeń danej osoby. Nie mogą być zbyt intensywne, aby nie spowolnić procesu leczenia. Pomocne w ćwiczeniach są akcesoria do rehabilitacji wspomagające ćwiczenia propriocepcji i koordynacji – takie jak np. poduszki sensomotoryczne. W przypadku dłoni, rehabilitacja powinna opierać się o kompleksowe podejście do problemu i rozwijać zarówno siłę, koordynację i kontrolę precyzyjnych ruchów dłoni.

Rokowania w przypadku pacjentów po udarze zazwyczaj są pozytywne. Wykwalifikowany fizjoterapeuta jest w stanie prowadzić rehabilitację tak, aby już po kilku miesiącach po incydencie funkcjonalność pacjenta była większa. Najczęściej jednak, współpraca pacjenta i terapeuty to lata ćwiczeń i systematycznej pracy, która w rezultacie prowadzi do bardzo dobrych efektów. Najważniejsze z nich to:

• redukcja bólu,
• zmniejszenie sztywności ręki i poprawa krążenia,
• zwiększenie siły,
• poprawa zdolności koordynacji i codziennego funkcjonowania.

Popularnymi i skutecznymi metodami fizjoterapii neurologicznej są PNF czy terapia funkcjonalna. W przypadku niektórych powikłań, przydatne mogą być również zabiegi terapii manualnej.

Aby powrócić do wykonywania codziennych czynności i stać się niezależnym po udarze, pacjent często musi przejść długą drogę. Nie oznacza to jednak, że jest to niemożliwe. Często fizjoterapia działa cuda, a pacjenci tracący wiarę w sukces wracają do sprawności większej niż zakładali. Dlatego warto, w skomplikowanej sztuce pracy neurologicznej, nieustannie walczyć o sprawność i powrót pacjenta do zdrowia.