leczenie ran CO2

Leczenie ran dwutlenkiem węgla (CO2)

2

2199

Każdemu z nas mogą się zdarzyć trudno gojące się rany, blizny, włókniaki, kurzajki lub inne dolegliwości skórne, które są trudne do wyleczenia bądź usunięcia. Jedną z najbardziej nowoczesnych metod w postępowaniu przy tego typu schorzeniach jest działanie na wybrane miejsce czystym dwutlenkiem węgla, aplikowanego miejscowo.

CO2 w służbie piękna

Dwutlenek węgla od wieków jest wykorzystywany w medycynie. Już od 1720 roku stosowano lecznicze kąpiele w wodach o wysokim stężeniu jonów HCO3. W 1932 roku we Francji balneoterapeuci wykonywali iniekcje dwutlenku węgla w chorobie niedokrwiennej kończyn dolnych. Późniejsze publikacje dotyczyły zastosowania leczenia dwutlenkiem węgla czyli karboksyterapii w powikłaniach skórnych u pacjentów z cukrzycą, bradykardii, niskim ciśnieniu tętniczym krwi, artropatii i łuszczycy.

 

Dwutlenek węgla i biomechanika

Mechanizm biochemiczny opiera się na zjawisku opisanym w 1904 r. przez duńskiego fizjologa Christiana Bohra.  Tlen jest względnie nierozpuszczalny w krwi, więc około 98% gazu jest transportowana przez hemoglobinę. Uwolnienie tlenu z hemoglobiny jest zależne od ilości dwutlenku węgla w pęcherzykach płucnych i krwi tętniczej. Jeżeli dwutlenek węgla nie jest na wymaganym poziomie 5%, tlen „przykleja się” do hemoglobiny i nie jest uwalniany do tkanek i narządów, co wywołuje głód tlenowy, czyli hipoksję.  Im głębszy oddech, tym mniej tlenu jest dostarczane do komórek ciała. Proces ten jest nazywany efektem Bohra.

 

Dwutlenek węgla i leczenie ran

Zdarza się, iż tkanka łączna po zabiegu albo na skutek urazu goi się bardzo długo, a ten szczególny stan może być głównie spowodowany miejscowym niedotlenieniem. Terapia dwutlenkiem węgla odnosi się do przedskórnego lub podskórnego podawania CO2 w celu terapeutycznego wpływu zarówno na mikrokrążenie, jak i utlenianie tkanek. Podczas podawania czystego dwutlenku węgla zwiększa się też przepuszczalność ścian naczyń kapilarnych i wzrasta elastyczność włókien kolagenu. Równolegle w płynie pozakomórkowym zachodzą reakcje redukcji jonów wapnia, sodu i potasu; pH wraca do normy. Następstwem tego zjawiska jest efekt przeciwbólowy i rozkurczowy. Zmniejszone zostaje napięcie mięśniówki tętnic i kapilar, a temperatura skóry wzrasta o 1°C, co daje poprawę parametrów troficznych skóry.

Ponadto, zwiększona ilość dwutlenku węgla wpływa na zmniejszenie zdolności wiązania tlenu przez hemoglobinę, w związku z czym, hemoglobina chętniej zostawia w tkance przyniesiony ze sobą tlen. Wysoka zawartość związku powoduje też tworzenie nowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do długotrwałej poprawy krążenia i dotlenienia tkanek. Tak więc zwiększenie stężenia dwutlenku węgla uruchamia kilka mechanizmów nastawionych na szybkie dostarczenie większych ilości tlenu do danej okolicy. Łączenie aspektów mechanicznego rozbijania tkanek (penetracja gazu) oraz jego chemicznego działania na skórę sprawia, że karboksyterapia jest jedną z najbardziej obiecujących technik rewitalizacji skóry.

 

Mechanizm działania terapii CO2

Dwutlenek węgla wprowadza się przy pomocy niewielkiej wiązki. Kiedy energia lasera jest pochłaniana przez uwodnioną tkankę, dochodzi do jej odparowania i wytworzenia w tym miejscu strefy koagulacji. Dzięki czemu usuwanie włókniaków nie powoduje krwawienia. Najnowsze lasery CO2 są wyposażone w funkcje pracujące w trybie impulsowym i nie dochodzi do termicznego uszkodzenia otaczających zmianę tkanek, dzięki czemu gojenie następuje niemal zawsze bez blizn. Karboksyterapia z powodzeniem stosowana jest także w leczeniu artropatii i łuszczycy oraz jako możliwość wpływania na tonus tętniczek i kapilar w leczeniu choroby niedokrwiennej kończyn dolnych. Notowano także ogólnoustrojowe skutki terapii dwutlenkiem węgla, takie jak rozszerzenie naczyń wieńcowych, bradykardia czy obniżenie ciśnienia krwi.

 

 Zastosowania dwutlenku węgla w leczeniu schorzeń

Średni czas trwania leczenia CO2 zależy od wskazania i wynosi ok. 30-45 min. Zaleca się stosowanie od 2 do 3 zabiegów na tydzień. Samo podanie dwutlenku węgla nie jest bolesne, bo gaz jest ogrzewany do temperatury 30 stopni, a podczas zabiegu pacjent odczuwa wręcz relaks. Terapia dwutlenkiem węgla sprawdzi się w zaburzeniach obwodowych i ośrodkowego układu krążenia, w zespole metabolicznym, diabetes mellitus, polineuropatii, w leczeniu ran pooperacyjnych i w medycynie sportowej.

Jak bardzo podobał Ci się ten wpis?

Kliknij na gwiazdkę aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów: 1

Magdalena Serafin

Historyk sztuki i specjalista PR, certyfikowany provider TRE® ,a z zamiłowania pasjonatka osteopatii i pracy z ciałem, studentka psychoterapii w nurcie analizy bioenergetycznej według Lowena. Mama dwóch małych córek, łącząca pracę zawodową z bieganiem i zgłębianiem meandrów psychiki. Uwielbia być tu i teraz, blisko ludzi.

Wspomagaj się wiedzą innych, bądź na bieżąco!
Dołącz do Facebookowej grupy "Pogadajmy o fizjoterapii"


4 komentarze do “Leczenie ran dwutlenkiem węgla (CO2)”

  1. Miałam okazję korzystać z zabiegów karboksyterapii w kontekście usuwania cellulitu. Uważam, że jest to naprawdę rewelacyjny zabieg, który pozwala na fajne ujędrnienie skóry, pozbycie się pomarańczowej skórki 🙂 Polecam kązdej kobiecie, która zmaga sie z takimi problemami.

  2. Terapia dwutlenkiem węgla przyniosła dla mnie oczekiwane rezultaty, przed przystąpieniem do zabieguów karboksyterapii duzo czytałam na ten temat. Najbardziej chodziło mi o to, żeby pozbyć się cellulitu i ujędrnić skórę. Po serii 6 zabiegów udało się to uzyskać.

  3. Świetny artykuł 🙂
    Wciąż mało ludzie wie o tym jak niezbędny jest CO2 i wciąż traktuje go jako efekt uboczny. Jestem trenerem oddechu i pracuję głównie opierając się na metodzie Butejki oraz Oxygen Advantage (Tlenowa przewaga) w kwestii oddechu w sporcie. Jednak używam też różnych innych technik oddechowych czy relaksacyjnych.

    Metoda Butejki pozwala na przywrócenie prawidłowego wzorca oddechowego poprzez nauczenie na powrót mózgu do akceptacji właściwego poziomu CO2 we krwi, a co za tym idzie lepsze dotlenienie każdej komórki ciała i na prawidłowe ustawienie się homeostazy organizmu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *