Ciąża jest stanem, który wzbudza wiele kontrowersji w świecie medycyny. Bez wątpienia jest to szczególny stan, w którym kobieta oraz osoby ją otaczające, powinny zmienić nieco styl życia i swoje codzienne nawyki, aby zapewnić jak najlepsze warunki do rozwoju jeszcze nienarodzonego malucha. Jest to także okres, kiedy kobieta nosząca pod swoim sercem nowe życie, jest szczególnie narażona na urazy i ból, a nie może pozwolić sobie na żadną pomoc farmakologiczną. Czy rehabilitacja w ciąży jest bezpieczną metodą?
Czy ciąża jest przeciwwskazaniem do terapii?
Wśród terapeutów panują różne przekonania, co do rehabilitacji i terapii kobiet w ciąży. Według przekonań niektórych – ciąża jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do jakichkolwiek zabiegów rehabilitacyjnych. Oczywiście, biorąc pod uwagę aktualne doniesienia naukowe i doświadczenie, jest to nieprawda. Ciąża jest idealnym momentem na rozpoczęcie lub kontynuowanie aktywności fizycznej, gdyż dobra kondycja ciała i ducha mamy, bezpośrednio przekłada się na rozwój małego człowieka dojrzewającego w jej łonie.
W ciele kobiety, będącej w stanie błogosławionym, zachodzi szereg zmian mechanicznych i biochemicznych, mających zapewnić dobre środowisko dla rozwoju dziecka. Jedną ze zmian jest zwiększone wydzielanie hormonów: relaksyny i progesteronu, które przyczyniają się do rozluźnienia więzadeł, mięśni i zwiększenia zakresu ruchomości w stawach. Zmiany powodowane na poziomie biochemii ciała mają przygotować przyszłą mamę do porodu, jednak powodują też zwiększenie ryzyka urazów i powstawania dolegliwości bólowych. Kobiety w ciąży narażone są głównie na schorzenia typu:
- Zespół mięśnia gruszkowatego
- Rwa kulszowa
- Bóle kręgosłupa lędźwiowego
- Utrudnione oddychanie i trawienie
- Kłopoty z wypróżnianiem
- Bóle głowy i obręczy barkowej
- Zmiany przeciążeniowe ścięgien i mięśni
Metody rehabilitacyjne są w stanie skutecznie walczyć z większością ciążowych dolegliwości – i co najważniejsze – bez użycia grama leków!
Jak powinna przebiegać fizjoterapia kobiety w ciąży?
Fizjoterapia kobiet w ciąży powinna być wielopłaszczyznowa. Dbanie o wydolność krążeniowo – oddechową oraz stan mięśni dna miednicy będzie zatem podstawowym celem kinezyterapii. Metody terapii manualnej i osteopatii będą bardzo pomocne w leczeniu dolegliwości bólowych. Z powodzeniem można stosować suche igłowanie, walcząc z uporczywymi punktami spustowymi. Praca manualna z kobietami w ciąży należy do najbardziej „wdzięcznych” typów zabiegów, przeprowadzanych w gabinecie fizjoterapeuty. Ze względu na potencjalne powikłania oraz niejasności wpływu fizykoterapii na dziecko, nie zaleca się stosowania zabiegów fizykalnych – w całym okresie ciąży.
Aktywność fizyczna kobiet w ciąży i połogu niesie ze sobą szereg korzyści. To np.:
- zmniejszone ryzyko rzucawki ciążowej
- zmniejszone ryzyko dolegliwości trawiennych
- rzadsze występowanie cukrzycy i nadciśnienia
- wzmocnienie dna miednicy i redukcja pociążowych zaburzeń pracy okolicy krocza
- redukcja bólu, prewencja schorzeń miednicy i kręgosłupa.
Wytyczne WHO z 2020 roku mówią o tym, że jeśli nie istnieją bezwzględne przeciwwskazania do podjęcia aktywności fizycznej w ciąży – jak np. wysokie ryzyko poronienia, łożysko przodujące – każda kobieta w ciąży powinna zażywać co najmniej 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej w tygodniu. Fizjoterapia zatem, może być bardzo pomocna w utrzymaniu dobrej kondycji mamy i dziecka – przez cały okres ciąży i połogu.





Fizjoterapia podczas ciąży jest wciąż bardzo niedoceniana a szkoda…
Super wpis, pozdrawiam!