Diagnostyka różnicowa w ortopedii

Diagnostyka różnicowa w ortopedii

2

4459

Diagnostyka różnicowa w ortopedii i traumatologii

Zdecydowana większość pacjentów, którzy odwiedzają gabinet fizjoterapii zgłasza objawy związane z bólem stawów i kręgosłupa. Ból pojawia się wskutek urazów tkanek miękkich i kostnych, zmian degeneracyjnych, zespołów przeciążeniowych, etapów przed i pooperacyjnych oraz dysfunkcji somatycznych. Aby dobrze zdiagnozować pacjenta, należy zwrócić uwagę na podłoże bólu, który może mieć różne przyczyny powstania.

 

PRZECZYTAJ WIĘCEJ: DIAGNOSTYKA RÓŻNICOWA 

 

Diagnostyka i przyczyny degeneracyjne

Należą do nich wiek, płeć, praca i tryb życia oraz postawa ciała. Bóle pojawiają się przy przeciążeniu, ruchu, mają długotrwałą historię progresji, mogą się nasilać wieczorem i zmniejszać po ruchu. Bólom tym może towarzyszyć uczucie kompresji lub niestabilności stawu, wrażliwość na zmiany pogody i ciśnienie atmosferyczne, objawy strzykania lub chrobotania. Często należą do nich chondromalacja rzepki, ubytki chrząstki, zwężenie szpar stawowych, otworów kręgowych, deformacje kostne, przerosty błony maziowej torebek stawowych i więzadeł.

Na ustąpienie przyczyn degeneracyjnych dobrze wpływają techniki zmniejszające napięcie mięśni MET, stretching, inhibicje, trakcje, które zmniejszają kompresję stawową oraz manipulacje stawów, poprawiające ich ruchomość i trofikę.

Diagnostyka obrazowa

 

Diagnostyka i przyczyny urazowe

Podczas oceny dolegliwości pacjenta należy brać pod uwagę przebyte urazy, zdefiniowany początek dolegliwości, a także czy jest to ból stały i czy nasila go ruch. Istotne są również urazy tkanki miękkiej, bólowe ograniczenie ruchu, niestabilność, a przy pełnym zerwaniu mięśni lub ścięgien również możliwy brak bólu. Należy sprawdzić, czy objawy urazowe korelują z diagnostyką obrazową. Zastosowanie technik usprawniających funkcjonalność stawów, pozycje antalgiczne i drenaż limfatyczny wpływają pozytywnie na zmniejszenie bólu.

 

Diagnostyka i przyczyny bólów rzutowanych

W bólach rzutowanych pacjenci zazwyczaj uskarżają się na brak precyzyjnej lokalizacji bólu, słabą reakcję na NLPZ, inne dolegliwości w wywiadzie, takie jak bóle brzucha po posiłku, kaszel, alergie, wzdęcia czy kolki. W palpacji wyczuwa się wzmożone napięcie tkanek i zmiany odruchowe w miejscu bólu. O ile zmiana trzewna jest pierwotną przyczyną i nie ma podłoża patologii, bóle rzutowane dobrze reagują na techniki wisceralne, HVT i terapię przepony.

 

Diagnostyka i dysfunkcje somatyczne

Podczas diagnozy pacjent uskarża się na bóle o różnym natężeniu i charakterze. Mogą być one stałe i narastające przy czynności i obciążeniu. Często prowokuje je znajomy i powtarzalny bodziec bólu prowokowany przez czynność lub ruch. Jednak sam ból może promieniować i dawać objawy wzmożonego napięcia mięśniowego. Pacjent zgłasza dolegliwości związane z ograniczeniem ruchowym, zmęczeniem mięśni, z urazem z przeszłości jako mechanizmem pierwotnego uszkodzenia. Dysfunkcje somatyczne dobrze reagują na techniki funkcjonalne, GOT, HVT, MET stawowy, FDM, czaszkowo-krzyżową i techniki modulujące SNS-PSNS.

Obserwacja pacjenta, szczegółowy wywiad poparty diagnostyką obrazową z pewnością wpływa na postawienie właściwej diagnozy. Wymaga ona zarówno wiedzy, jak również intuicji i empatii. Trening czyni mistrza!  A jak to jest u Was?

Jak bardzo podobał Ci się ten wpis?

Kliknij na gwiazdkę aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów: 2

Brak głosów. Oceń jako pierwszy!

Magdalena Serafin

Historyk sztuki i specjalista PR, certyfikowany provider TRE® ,a z zamiłowania pasjonatka osteopatii i pracy z ciałem, studentka psychoterapii w nurcie analizy bioenergetycznej według Lowena. Mama dwóch małych córek, łącząca pracę zawodową z bieganiem i zgłębianiem meandrów psychiki. Uwielbia być tu i teraz, blisko ludzi.

Wspomagaj się wiedzą innych, bądź na bieżąco!
Dołącz do Facebookowej grupy "Pogadajmy o fizjoterapii"


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *